Որտե՞ղ է անհետանում ճարպը՝ երբ մենք նիհարում ենք

Քաշի կորստի ընթացքում ճարպը մարմնից հեռանում է մի քանի եղանակով: Ինչպես բացատրում է նյութափոխանակության մասնագետ դոկտոր Թոմ Ռիֆայը, ճարպը հիմնականում դուրս է գալիս արտաշնչման ժամանակ որպես ածխաթթու գազ (CO2), ինչպես նաև ջրի (H2O) տեսքով: Ճարպը, ըստ էության, ածխածնային հիմքով վառելիք է, որը մարմնում այրվում է թթվածնի օգնությամբ:

 

Երբ մարմինը պահանջում է ավելի շատ էներգիա, քան մենք սպառում ենք, այն դիմում է ճարպային պաշարներին: Ճարպային բջիջները կազմված են հիմնականում ջրածնից, ածխածնից և թթվածնից: Նյութափոխանակության ընթացքում մարմինը քանդում է այս մոլեկուլների միջև եղած կապերը՝ ազատելով պահեստավորված էներգիան: Մարմինն օգտագործում է այս էներգիան բազմաթիվ եղանակներով՝ հանգստի ընթացքում (սրտի աշխատանքի, շնչառության և մտավոր գործունեության համար), ակտիվության ժամանակ (աթոռից վեր կենալուց մինչև մարաթոնի վազք), ինչպես նաև ուտելիս (սնունդը մարսելու և պահեստավորելու համար, հատկապես սպիտակուցների մարսման ժամանակ, որն ավելի շատ էներգիա է պահանջում):

 

Ֆիզիկական վարժությունները արագացնում են ճարպի այրման գործընթացը, քանի որ դրանք ստիպում են ավելի հաճախ և խորը շնչել: Ըստ դոկտոր Ռիֆայի, մոտավորապես 30-60 րոպե աերոբիկ վարժություններից հետո մարմինը սկսում է հիմնականում այրել ճարպ: Նա խորհուրդ է տալիս շաբաթական 150-300 րոպե մարզվել և ներառել դիմադրողական վարժություններ, քանի որ դրանք բարձրացնում են և՛ թթվածնի օգտագործման արագությունը, և՛ թթվածնի օգտագործման կարողությունը:

 

Քաշի կայուն կորստի համար կարևոր է կարգավորել և՛ սնունդը, և՛ ֆիզիկական ակտիվությունը: «Քաշի հաջողված կորուստն ու դրա պահպանումը հիմնված է ցածր կալորիականությամբ, բուսական սննդով հարուստ սննդակարգի և օրվա ընթացքում ֆիզիկապես ակտիվ լինելու վրա», - նշում է դոկտոր Ռիֆայը: Կարևոր է նաև հաշվի առնել, որ բոլորի մարմինները տարբեր կերպ են արձագանքում սննդի և ֆիզիկական ակտիվության փոփոխություններին, այնպես որ համբերատարությունը անհրաժեշտ մաս է կազմում այս գործընթացում:

 

Տե՛ս աղբյուրը: