Արդյո՞ք հիշողությունները պահվում են ուղեղից դուրս. գիտական նոր վարկած
Որոշ մարդիկ օժտված են հիպերթիմեզիայով՝ բացառիկ ունակությամբ, որը թույլ է տալիս զարմանալի մանրամասներով հիշել իրենց կյանքի յուրաքանչյուր օրը: Եթե հարցնեք նրանց, օրինակ, 2003 թվականի մայիսի 4-ի մասին, նրանք առանց դժվարության կպատմեն, թե ինչ էին հագել, ինչ են կերել և նույնիսկ կնկարագրեն այդ օրվա եղանակը։
Այստեղ առաջանում է մի պարադոքս. մարդու ուղեղը կարող է պահպանել մոտավորապես 1 պետաբայթ տվյալ, ինչը համարժեք է ընդամենը 15,5 օր տևողությամբ 4K որակի տեսանյութի։ Սակայն այն մարդիկ, ովքեր մանրամասն հիշում են իրենց կյանքի բոլոր տարիները, փաստացի տիրապետում են մոտ 1000 պետաբայթ ծավալով հիշողության, ինչն անհամեմատելի է ուղեղի պահպանման ենթադրյալ սահմանափակումների հետ։
ISF-ում (International Space Federation) հետազոտում են մի վարկած, ըստ որի՝ մեր փորձառությունները կարող են «շաբլոններ» թողնել հենց տարածաժամանակի մեջ։ Այս տեսության համաձայն՝ նեյրոնները գործում են որպես ռեզոնանսային կարգավորիչներ (циферблат), որոնք ոչ թե պահպանում են ինֆորմացիան, այլ կարգավորում են ընկալումը անհրաժեշտ ալիքի վրա։
Սինապսները ոչ թե պահեստավորում են ինֆորմացիան, այլ ծառայում են որպես ուղեցույց՝ անհրաժեշտ ազդանշանը որսալու համար։ Եթե այս վարկածը ճիշտ է, ապա հիշողությունը սահմանափակված չէ մեր ուղեղի ներսում, այլ սփռված է ամբողջ տիեզերքում։
Տե՛ս աղբյուրը։
Դիտումների հիման վրա
Առնչվող նյութեր
